Get Adobe Flash player

MUZYKOTERAPIA

 

Miejskie Przedszkole nr 4 w Jarosławiu

 

MUZYKOTERAPIA

 

 

 

ZAJĘCIA MUZYCZNO- RUCHOWE

W PRZEDSZKOLU

 

 

 

 

 

PROGRAM WŁASNY

 

 

Opracowany przez mgr Agnieszkę Więcław

 

 

 

WSTĘP

 

 

Muzyka, jako ważna dziedzina wychowania przez sztukę stanowi istotny czynnik rozwoju osobowości dziecka. Jest środkiem kształcenia humanistycznego, uwrażliwiającego na wszelkie wartości ludzkie.

Na etapie początkowym buduje się podstawy tego kształcenia. Muzyka służy również ogólnemu rozwojowi dziecka: fizycznemu (ruchliwość, umiejętność utrzymywania ciała w równowadze), intelektualnemu (mowa, operacje myślowe, wrażenia, wyobraźnia, uwaga, pamięć), emocjonalnemu (uczucia, uspołecznienie), estetycznemu. Dla prawidłowego rozwoju dziecka szczególnie dużo uwagi należy poświęcić wyzwalaniu aktywności i ekspresji ruchowej tj. zabawom i ćwiczeniom muzyczno-rytmicznym.

Termin ćwiczenia muzyczno-rytmiczne jest określeniem bardzo szerokim, przez który należy rozumieć różne formy ćwiczeń ruchowych realizowanych przy muzyce. Ćwiczenia te znajdują praktyczne zastosowanie w muzykoterapii. Dzieci uczą się wykorzystywania w ruchu całego ciała w miejscu i przestrzeni, uczą się wypełniać ruchem bliższą i dalszą przestrzeń, poruszać  w określonym kierunku.

Ćwiczenia muzyczno - ruchowe podnoszą ogólną sprawność ruchową, regulują napięcia mięśniowe, przyczyniają się do osiągnięcia swobody                     i płynności ruchów podstawowych i ich łączeń, poprawy w orientacji przestrzennej, kierunkowej i czasowej, doskonalą koordynację ruchową, słuchowo- ruchową  i wzrokowo – ruchową, rozwijają wrażliwość percepcyjną w zakresie: melodii, tempa, ekspresji w muzyce i w mowie, wdrażają dzieci do zajęć zespołowych, ułatwiają nawiązywanie kontaktu z rówieśnikami.

Ćwiczenia muzyczno- ruchowe korygują takie błędy jak: zła postawa, nieekonomiczne ruchy, współruchy oraz  złe nawyki ruchowe.

Podczas zajęć muzyczno- ruchowych występuje współdziałanie w grupie. Ma to ogromne znaczenie wychowawcze. Konieczność podporządkowania się regułom, zasadom, wyrabia dyscyplinę, poczucie solidarności
i współodpowiedzialności. Konieczność podejmowania szybkich decyzji kształci wolę, łagodzi kompleksy i nieśmiałość. Ćwiczenia muzyczno - ruchowe wprowadzają wiele radości, zaspokajają potrzebę ruchu.

Wrażliwość estetyczna, nie rozwijana w latach dziecięcych rzadko spontanicznie pojawia się w późniejszym wieku. Właśnie okres przebywania dziecka w przedszkolu jest najwłaściwszy dla rozpoczęcia podstawowej poważnie traktowanej edukacji muzycznej z zastosowaniem ruchu. Twórcami współczesnych systemów wychowania muzycznego  z zastosowaniem ruchu (rytmiki) są: Emil Jaques Dalcroze i Karol Orff. Stworzyli oni programy, których celem jest „wychowanie dla muzyki i przez muzykę”. Jednocześnie przyczynili się do zrozumienia, jak kontakt dziecka z muzyką wpływa na całą jego osobowość.

OGÓLNE  ZAŁOŻENIA  PROGRAMU

Muzyka obecna jest w życiu każdego z nas. Uprzyjemnia nam czas, bawi, nastraja, uspokaja, pobudza i koi. Posiada istotne także znaczenie terapeutyczne. Ma wpływ na cały nasz organizm. Kształtuje osobowość, rozwija funkcje poznawcze, sferę uczuciowo emocjonalną, postawy moralne, społeczne, estetyczne i kulturalne.

Muzyka "żywa" usuwa stan zmęczenia, łagodna muzyka zmniejsza stany depresyjne. Dzięki muzyce możliwe jest redukowanie uczucia strachu. Melodie o łagodnym powolnym rytmie są pomocnym środkiem w likwidowaniu nerwicy i napięć emocjonalnych. Muzyka pomaga często w zdiagnozowaniu pierwszych braków i deficytów rozwojowych mogących wpłynąć na całą szkolną i pozaszkolną karierę dziecka. Za pośrednictwem muzyki można łatwo wpływać na emocje i docierać do nieświadomej warstwy psychiki, by ja eksplorować.

Program zajęć muzyczno-ruchowych – MUZYKOTERAPIA opracowany został w oparciu o obowiązującą Podstawę programową wychowania przedszkolnego dla przedszkoli i oddziałów przedszkolnych                 w szkołach podstawowych stanowiącą załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 grudnia 1999 r. (Dz.U. nr2 z 17 stycznia 2000 r., poz. 18) oraz o program wychowania przedszkolnego „Moje przedszkole” Czesława Cyrańskiego i Małgorzaty Kwaśniewskiej dopuszczonego do użytku szkolnego przez ministra do spraw oświaty                        i wychowania i wpisanego do wykazu programów z zakresu wychowania przedszkolnego (nr dopuszczenia: DKW-4013-3/01). Przeznaczony jest do realizacji na zajęciach dodatkowych.

Program prowadzenia zajęć muzyczno-ruchowych opiera się na elementach systemu E. J. Dalcroze¢a i C. Orff¢a. Wprowadzona została również forma aktywnego słuchania muzyki propagowana przez pedagoga Bati Strauss oraz po niezbędnej modernizacji i dostosowaniu do percepcji i możliwości fizycznej dziecka w wieku przedszkolnym elementy z programu edukacji muzycznej proponowanej przez Polskie Stowarzyszenie Pedagogów i Animatorów KLANZA.

Program zawiera elementy wychowania fizycznego, muzycznego                       i estetycznego. Pozwala kształtować sprawność, osobowość oraz oddziaływać wychowawczo.
Muzyka wraz z towarzyszącym jej ruchem działa jak silny choć subtelny bodziec wyzwalający u dzieci większe zainteresowanie działalnością ruchową, działa ożywiająco, skłania do własnej interpretacji ruchowej. Zajęcia taneczne przy akompaniamencie muzycznym mają duży wpływ na podniesienie ogólnej sprawności ćwiczących dzieci.

FORMY  NAUCZANIA

 

Formy zajęć muzyczno-ruchowych mają na celu pobudzanie rozwoju umysłowego dzieci. Celem stosowanych form jest: „wychowanie dla muzyki              i przez muzykę.” Muzyka i ruch wzmacniają i uzupełniają się wzajemnie.

Formy muzyczno – ruchowe wykorzystywane na zajęciach:

 

* Rytmika – traktowana jest jako podstawowy motor swojego działania. Jest to uwrażliwienie na rytm poprzez stworzenie określonego rodzaju ćwiczeń polegających na dokładnej realizacji usłyszanego rytmu za pomoc prostych gestów i taktowania. Ma istotny wpływ na rozwój muzykalności, poczucia rytmu i wrażliwości, kształci cechy osobowości psychicznej i struktury fizycznej dziecka, integruje je z rówieśnikami, pozwala na tworzenie nowych więzi społecznych. Koryguje trudności w procesie kształtowania osobowości dziecka polegające na występowaniu nadmiernej ruchliwości, braku koncentracji uwagi. Wspólna zabawa eliminuje u dzieci cechy egocentryczne, uwrażliwia na troski              i kłopoty innych osób, wzbogaca emocjonalne. Pozytywnie wpływa na rozwój zdolności intelektualnych: ćwiczy i rozwija umiejętność koncentracji uwagi, pamięci, przyczynia się do rozwoju spostrzegawczości, umiejętności porównywania i  analizy.

* Improwizacja muzyczno–ruchowa -  to specyficzny rodzaj wypowiadania się poprzez gest, ruch całego ciała. Ćwiczenia z tego zakresu prowadzone                     w atmosferze relaksu i zabawy, pomagają w tworzeniu pewnych form działań przez ćwiczącego, daje mu poczucie swobody i własnych możliwości. Określony utwór muzyczny rozluźnia, aktywizuje i narzuca swój rytm, który narzuca pewną dyscyplinę ruchu. Jednym z najważniejszych sposobów ćwiczeń improwizacji muzyczno – ruchowej jest interpretacja ruchowa utworów muzycznych. Wymaga ona wiadomości o strukturze utworu, jego przebiegu dynamicznym, rytmie, metrum, tempie, charakterze melodii itd. Improwizacja jest główną drogą muzycznego rozwoju dziecka. Intensywnie wpływa na rozwój pamięci i wyobraźni ogólnej i muzycznej.

* Zabawa muzyczno–ruchowa -  jest bardzo istotnym elementem kształtującym poziom kultury muzycznej, wpływa ona na rozwój fizyczny dziecka.                      W zabawach muzyczno –ruchowych każdy ruch ma określony cel, wyznaczona jest długość jego trwania i uzasadniony charakter. Zabawa powinna pobudzać wyobraźnię dzieci. Ćwiczenia stosowane w zabawach służą rozwojowi sprawności ruchowej dziecka oraz  wpływają na kształtowanie wszystkich cech motorycznych.
* Słuchanie muzyki – celem nadrzędnym słuchania muzyki jest wyrobienie umiejętności zwracania uwagi i słyszenia zjawisk akustycznych z otoczenia dziecka.

 

CELE  NAUCZANIA

 

CEL GŁÓWNY:

Stymulowanie i wspomaganie wszechstronnego i harmonijnego rozwoju, wyzwalanie aktywności ruchowej poprzez tańce i zabawy przy muzyce oparte na naturalnej potrzebie ruchu.

 

CELE SZCZEGÓŁOWE:

*       Uwrażliwienie dzieci na piękno muzyki.

*       Doskonalenie umiejętności słuchania i śpiewania piosenek.

*       Rozwijanie wrażliwości słuchowej.

*       Rozwijanie umiejętności wyrażania muzyki ruchem.

*       Rozwijanie różnorodnych form ekspresji.

*       Ćwiczenia koncentracji uwagi i koordynacji wzrokowo-ruchowej przy muzyce.

*       Stymulowanie rozwoju układu ruchowego.

*       Kształtowanie prawidłowej postawy swobody i harmonii ruchu.
Rozwijanie zdolności motorycznych: szybkości, skoczności, zwinności, wytrzymałości.

*       Doskonalenie i rozwijanie nawyków ruchowych.

*       Doskonalenie koordynacji ruchów całego ciała oraz uniezależnienia rytmiczno – ruchowego poszczególnych jego części.

*       Rozwijanie sprawności i umiejętności użytkowych związanych ze sprawnym poruszaniem się (poprawny chód, bieg itp.)

*       Kształtowanie umiejętności wiązania przebiegu ruchu z budową formalną muzyki.

*       Rozwijanie orientacji oraz wyobraźni czasowej i przestrzennej.

*       Kształtowanie poczucia rytmu i zróżnicowania intonacyjnego.

*       Rozwijanie umiejętności określania źródeł zjawisk akustycznych.

*       Wdrażanie do właściwego, kulturalnego zachowania i przestrzegania form obowiązujących w tańcu.

*       Wyrabianie pamięci i wyobraźni ruchowej oraz muzycznej.

*       Wyrabianie umiejętności koncentracji i uwagi.

*       Rozwijanie umiejętności związanych z rozrywką, zabawą, m. in. umiejętności taneczne.

*       Rozwijanie umiejętności współdziałania w grupie i wyrażania swoich potrzeb.

*       Współudział w organizowaniu uroczystości przedszkolnych i lokalnych, oraz imprez środowiskowych.

*        Umożliwianie rozwijania indywidualnych talentów, zainteresowań                 i predyspozycji artystyczno –ruchowych.

 

TREŚCI  NAUCZANIA

 

 

 

*       Słuchanie różnego rodzaju muzyki wokalnej i instrumentalnej z nagrań (ludowej, klasycznej, rozrywkowej).

*       Ćwiczenia wstępne wdrażające do spostrzegania słuchowo – ruchowego zjawisk dźwiękowych.

*       Ćwiczenia rozwijające wrażliwość na dynamikę (pokazywanie ruchem zmian dynamicznych cicho – głośno).

*       Ćwiczenia ruchowe uwzględniające zmiany tempa (szybko – wolno, coraz prędzej – coraz wolnej).

*       Ćwiczenia wyrabiające poczucie rytmu (wyrażanie ruchem).

*        Ćwiczenia na wyrażanie ruchem linii melodycznej.

*       Ćwiczenia uwrażliwiające na barwę dźwięku; wysokość dźwięku, nastrój muzyki.

*       Ćwiczenia i zabawy wyrabiające poczucie metryczne.

*       Rytmiczna recytacja sylabami z równoczesnym chodzeniem, wystukiwaniem, wyklaskiwaniem itp.

*       Zabawy ruchowe: oparte na treści piosenki, inscenizowanie, zabawy                      z piosenką, interpretacje ruchowe.

*       Ćwiczenia w zakresie techniki ruchu rozwijające koncentrację uwagi.

*       Ćwiczenia wyrabiające sprawność aparatu ruchowego
doskonalące koordynację ruchów poszczególnych grup mięśni.

*       Ćwiczenia oddechowe, rozluźniające, korekcyjne, zapobiegające wadom postawy.

*       Ćwiczenia uwrażliwiające na kierunek ruchu.

*       Ćwiczenia wyrabiające prawidłową postawę dziecka (ćwiczenia głowy, szyi, prawidłowe stawianie stóp).

*       Ćwiczenia kształtujące orientację w przestrzeni.

*       Zabawy z zastosowaniem elementów tańca.

*       Podstawowe kroki i figury polskich tańców narodowych i regionalnych opartych na chodzeniu, bieganiu i podskokach (polka, krakowiak).

*       Swobodny taniec przy muzyce.

*       Tworzenie własnych układów tanecznych.

*       Gra na instrumentach perkusyjnych, próby tworzenia własnych kompozycji

 

 

 

 

DZIAŁANIA  WYCHOWAWCZE

 

 

 

◊ Kształtowanie poczucia odpowiedzialności za życie i zdrowie własne                    i innych.

◊ Egzekwowanie zasad bezpieczeństwa w czasie wykonywanych zadań ruchowych, zdyscyplinowanie.

◊    Wdrażanie do przyjmowania prawidłowej postawy ciała.

◊  Rozwijanie śmiałości i odwagi podczas wykonywania różnych zadań ruchowych.
◊     Kształtowanie pozytywnych postaw dzieci do ćwiczeń i zabaw.

◊     Kształtowanie postawy współdziałania zespołowego.

◊  Wdrażanie do współdziałania  z partnerem w celu skutecznej realizacji zadania.

◊  Umiejętność korzystania z pomocy kolegi wzajemna pomoc, pomoc słabszym.

◊    Kształtowanie percepcji, twórczej ekspresji i inwencji.

◊  Rozwijanie inwencji własnej dziecka w tworzeniu własnych elementów tanecznych przy muzyce.

◊   Oddziaływanie na psychikę: emocje, nastroje, uczucia.

◊   Rozwijanie wrażliwości artystycznej na piękno ruchu i ciała oraz zdolności odczuwania i wyrażania ruchem wewnętrznych odczuć i przeżyć
◊ Kształtowanie osobowości, likwidowanie wewnętrznych zahamowań, nieśmiałości, niepewności rozładowanie napięć i energii witalnej.

◊    Eksponowanie osiągnięć uczniów.

◊ Rozwijanie  zainteresowań,  upodobań   wyrobienie poczucia odpowiedzialności, sprawiedliwości i poszanowania dla innych oraz kultury osobistej, wynikającej z pełnionych ról.

◊ Kształtowanie  postawy  samokontroli i  samooceny  w  zakresie:
utrzymania prawidłowej postawy staranności, dokładności wykonywanych zadań samokontrola własnej aktywności na zajęciach.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DOBÓR  METOD  I  TECHNIK

 

METODA CARLA ORFA, (SŁOWO-MUZYKA-RUCH)
Koncepcja Carla Orfa jest oparta na wychowaniu do muzyki przez zabawę.
Orff przekonany o wzajemnym przenikaniu się muzyki i ruchu, dążył do uaktywnienia dzieci inspirując je do samodzielnego tworzenia muzyki poprzez kreowanie własnych pomysłów muzycznych. Metoda zbudowana na trzech przenikających się elementach obejmuje: słowo, muzykę i ruch. Główną rolę w tej metodzie odgrywa muzyka a potem ruch. Wykorzystuje się przybory np. gazetę do wydobywania dźwięków .Zajęcia prowadzone tą metodą nie są celem samym w sobie, ale służą rozwojowi osobowości dziecka, służą wyzwalaniu tendencji twórczych dziecka oraz działaniu w zespole. Ważną rolę w zajęciach odgrywa też rytm.

METODA BATTI -STRAUSS
Opiera się na wykorzystywaniu elementów ruchu, tańca, gestów, śpiewu, gry na prostych instrumentach, stwarza możliwość zabawy z muzyką. Można zastosować instrumenty niekonwencjonalne: woreczki foliowe, kamienie, patyki, klucze itp. przy tworzeniu orkiestry ( akompaniamentu do utworu).Wykorzystywany jest tutaj każdy rodzaj muzyki od klasycznej po rozrywkową.

RUCH ROZWIJAJĄCY W.SCHERBORNE
Metoda ta nawiązuje do wczesnodziecięcego doświadczenia człowieka, wykorzystując dotyk, ruch oraz wzajemne relacje fizyczne, emocjonalne i społeczne do poszerzania świadomości samego siebie i pogłębienia kontaktu z innymi ludźmi. Nacisk jest położony nie na przyswajaniu konkretnych umiejętności przydatnych w poszczególnych sportach lub ćwiczeniach, ale na rozwoju umiejętności ogólnych, związanych z opanowaniem różnych elementów ruchu, które mogą być zastosowane w wielu zadaniach fizycznych, z którymi dzieci mogą się spotkać.

METODA EKSPRESJI RUCHOWEJ LABANA
Przyjmuje i posługuje się różnymi formami ruchu i metodami pracy, a mianowicie są to: krótka opowieść ruchowa, nabywanie doświadczeń ruchowych przez odkrywanie, eksperymentowanie, badanie, improwizacja ruchowa, ćwiczenia muzyczno-ruchowe i tańce, zadania ruchowe z przyborami oraz bez przyboru, wykonanie układów ruchowych kompozycji własnej uczniów bądź nauczyciela.

 

MASAZYKI WG M.BOGDANOWICZ
Metoda ,,masażyków” jest przeznaczona do pracy indywidualnej z dzieckiem, ale z powodzeniem można ją stosować jako formę radosnego relaksu na zajęciach muzykoterapii z całą grupą. Metoda ta daje poczucie więzi z grupą i bezpieczeństwo w grupie społecznej.

TRENING AUTOGENNY SCHULTZA/POLLENDER
Wykorzystuje się opowiadania i postacie bajkowe, tekst treningu należy przystosować do poziomu rozwojowego i zainteresowań dzieci. W trakcie treningu dzieci się relaksują, wypoczywają, poprawia się ich kontrola nad ich emocjami.

GRY I ZABAWY METODĄ VOPEL
Metoda ta stosowana w celu odprężenia dzieci, rozluźnienia, jak również w celu wspomagania rozwoju dzieci. Dzieci eksperymentują z różnymi rolami, uczą się obserwować własne otocznie. Podczas zajęć można wykorzystywać jak środek pomocniczy muzykę .

 

 

ZAKŁADANE  OSIAGNIĘCIA  PRZEDSZKOLAKA

 

 

 

●  rozumie pojęcia: ruch, muzyka wokalna, muzyka instrumentalna.

● rozpoznaje dźwięki dłuższe, krótsze (czas trwania);

● rozpoznaje i naśladuje odgłosy z otoczenia;

● prawidłowo reaguje ruchem na zmianę tempa, dynamiki, wysokości dźwięku (szybko – wolno, głośno – cicho, wysokie – niskie);

● recytuje rytmicznie proste teksty z uwzględnieniem tempa, dynamiki, intonacji i barwy głosu (rytmizacja tekstu);

● rozpoznaje i stosuje prawidłowe nazewnictwo instrumentów perkusyjnych;

●  rozpoznaje instrumenty perkusyjne po ich brzmieniu;

● gra na instrumentach perkusyjnych niemelodycznych;

● odwzorowuje   prosty  akompaniament  do piosenek,   ćwiczeń   rytmiczno - ruchowych, zabaw ruchowych poprzez: tupnie, klaskanie itp.

● odtwarza  tematy  rytmiczne  za  pomocą recytacji, naturalnych efektów akustycznych;
● potrafi  prawidłowo  stawiać  stopy  w  chodzeniu, bieganiu,  podskokach;                                                                                       ● swobodnie  interpretuje  ruchem  tematy  rytmiczne,  piosenki,  utwory instrumentalne, zabawy ze śpiewem;

● wykonuje podstawowe  (uproszczone)  kroki  polskich  tańców  ludowych                  i regionalnych (krakowiak, polonez, polka, trojak, karolinka);

● rozpoznaje nastrój w muzyce;

● odtwarza ruchem nastrój słuchanej muzyki;

● interpretuje muzykę ruchem;

● umie bawić się przy muzyce;

● ilustruje ruchem treść piosenki;

● potrafi tańczyć z jednoczesnym śpiewem piosenki;

● śpiewa piosenki dostosowane do jego możliwości głosowych;

● umie wykonać poznane zabawy ze śpiewem;

● prawidłowo wykonuje ćwiczenia polirytmiczne;

● posiada orientację ruchowo – przestrzenną  w  interpretacjach  ruchowych piosenek;
● stosuje własna inwencję taneczną do wybranej muzyki;

● tworzy tematy rytmiczne za pomocą  recytacji,  naturalnych  efektów akustycznych;

 

 

 

 

EWALUACJA   PROGRAMU

 

 

 

Proces tworzenia własnego programu nie jest tworem zamkniętym, lecz konstrukcją otwartą, podlegającą modyfikacji. Podczas trwania zajęć muzyczno – ruchowych nastąpi jego weryfikacja.

Informacji dostarczą same przedszkolaki, biorące udział w zajęciach muzyczno-ruchowych. Podczas zajęć prowadzona będzie obserwacja dzieci, polegająca na sprawdzaniu i ocenianiu ich aktywności na zajęciach , poziomu osiągnięć oraz stopnia opanowania przez dzieci oczekiwanych umiejętności. Obserwacja ta będzie odnotowana dwukrotnie,  zarówno na początku jak i na końcu roku szkolnego. Narzędziem obserwacji będzie arkusz obserwacyjny dziecka, skonstruowany na  cele programu własnego MUZYKOTERAPIA. Istotne będą także opinie rodziców.

Uzyskane dane pozwolą ocenić program, określić jego wartość, użyteczność i funkcjonalność. Będą szczególnie przydatne podczas planowania zajęć muzyczno – ruchowych na następny rok szkolny.

Dalszą weryfikację programu będą stanowiły prezentacje podczas uroczystości przedszkolnych, lokalnych i środowiskowych.

Uzyskane wyniki ewaluacji uzasadnią ewentualną  potrzebę określonych zmian w programie i wytyczą kierunki jego modernizacji.

UWAGI  O  REALIZACJI  PROGRAMU

 

 

 

Przy realizacji programu należy brać pod uwagę:

- Psychiczne i fizyczne możliwości dzieci.

- W doborze zabaw, planowaniu i prowadzeniu zajęć należy uwzględniać zasady: stopniowania trudności, wszechstronności, zmienności pracy mięśniowej.

- Realizację zadań ruchowych oprzeć na metodach: bezpośredniej celowości ruchu, zabawowo – naśladowczej, ruchowej ekspresji twórczej, opowieści ruchowej.

- Metody i formy organizacyjne należy dostosować do wieku uczniów.
- W realizacji zagadnień z zakresu rytmiki stosować elementy metody                  E.J. Dalcroze’a, natomiast rozwijanie inwencji twórczej oprzeć głównie na metodzie C. Orffa.

- Nieodłącznymi elementami każdych zajęć powinien być śpiew i ruch,                  w zależności od tematu jedna z tych form może dominować nad drugą.
- Należy stosować zabawy ze śpiewem (rytmiczne, taneczne, inscenizowane).
- Wykorzystywać muzykę i utwory odpowiednie dla dzieci w tym wieku mające wyrazistą linię melodyczną.

- Sposoby akompaniowania do ćwiczeń ruchowych: w zależności od umiejętności, przygotowania muzycznego nauczyciela oraz dostępnych instrumentów.
- Należy wykorzystywać: bębenek, tamburyn, grzechotkę (marakasy), kołatkę (kastaniety), talerze pojedyncze i podwójne, trójkąt (triangiel), pudełka akustyczne.

- W czasie zajęć należy także stosować do gry pewnego rodzaju przedmioty akustyczne, których funkcję może spełniać wszystko, co otacza dziecko (np. stolik, ołówki, patyczki, woreczki do ćwiczeń gimnastycznych itd.)

- Zajęcia należy planować tak, aby przygotowany materiał pobudzał zainteresowanie dzieci i zmuszał do stałego skupienia uwagi.

- Zajęcia powinny zawierać kilka różnych składników służących realizacji głównego tematu.

- Zajęcia powinny być urozmaicone (poświęcone nie tylko opracowaniu jednego problemy muzycznego lub ruchowego) i składać się z elementów techniki ruchu, rytmiki, nauki piosenki – dowolnego jej opracowania ruchowego lub instrumentalnego, znanego tańca lub zabawy ruchowej.

- W toku zajęć należy stosować indywidualizację oddziaływań dydaktyczno – wychowawczych.
- Zajęcia należy prowadzić tak, aby zapewnić wszystkim dzieciom dużo ruchu, atmosferę radości, kierowanej swobody oraz ekspresji twórczej.

 

 

 


Copyright © 2013. All Rights Reserved.